Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. nöral yolların bu tür hasarları görme kapasitesini kısıtlayabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece işleme merkezine gösteren sensörler gibidir. görme merkezimizde bulunan görsel alanlar, sembolleri işlemek için kullanılır. Hafif bir kasıtlı olmayan bozukluk bu işlemi engel olabilir. Netice olarak, nöral iletişimin aksaması görüntüleri güçleştiriyor, görüşte azalma gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç geçiren kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan hasar sebep bütün görme alanlarının kapanmasına yol açabilir. nöral yolların bu alanlara ulaşamayışı dünyanın kısmen bölük gerçek dışı düzenlenmeye. Böylece, gözlerin hiçbir önemi olmayan bir kişisel durum gelişebilir. Çoğu zaman uğranılan bu hasar neticesi, görüntüleri görsel hatalar veya zorlayıcı nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, konuların çeşitli tehlikeleri beraberinde getirebilir. Hastalar, bir tarafını düşük görüntüleri sadece fark etmeden düşebilirler. Çarpıcı olan ise, beynin bu durumda gelişen hasarları nedeniyle görme bölgesi eksikti şeklindedir. Özde belirtilen, bir kişi tabaklarını sadece görebike kısmını bırakır. Bu durumun en şaşırtıcı örnekleri, Anton Sendromu adlandırılan bir nörolojik vaka. Nörolojik soruna sıkça tedbir genellikle tedavi edilmez, hastanın gördüklerini doğru olduğunu düşüncesine zordur. Bu düzenek, dünyaya bakış kavrayışımızı sınar.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda meydana gelen bozukluklar, var olmayan nesnelerin, görülebilen ve geometrik şekillerin görüntülenmesine sebep olabilir. Bunun ölçüt, görsel halüsinasyon görünümleridir dahilinde genellikle kayıplar birlikte görülür. Nöral ağlar harici kayıtsız görüntü uyarısı yetişmediğinde, bellek belleklerini kullanmaya çalışmalar başlar. Netice olarak, zihin eksik katharıs, boşluk, eski hafıza veya spontane canlandırılmış görüntülerle doldurmaya çalışır, duygulara gerçek olmayan kurgulanmış ortam sunabilir. Hastalar bu|bu|n] görünümlerin genellikle yanlış olduğunu toplamda fazla şaşkınlık görebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel sanrı görenleri kesinlikle psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. Felç bulgularında, Parkinson veya yoğun migren dahil olabilir. Bu sendrom, görme alanlarının kaybına bağlı ortaya çıkan reaktif nörolojik örneğidir. Görme alanındaki görülen nesnelerin artçı olmadığını zaman içinde düşünebilirler. Bu nedenlerle, görüntü bozukluk görüntüleri gören kişilerin, zihinsel etiketler yerine, uzman nörolojik muayeneleri geçirmeleri hayati öneme sahiptir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin geri kazanılması, hayati adımların atılmasını gerektirir. Hastaların erken tanımlanması, beynin esas sağ kalan dükkanlarını kullanarak gözle görülen yetileri tekrar kazanmayı sağlayabilir. Uygulanan kişiye özel göz egzersizleri ve düzenli rehabilitasyonlar, düzenli hastaların hassas noktalarını daha iyi kavramalarına katkı sunar. Bu düzenli fiziksel çalışmalar, kullanıcıların sosyalleşmelerini dikkatle taramayı öğrenmesini sağlar, kazalara karşı azalabilir. Bu süreç sayesinde, uygulayanlar bir arada özgür yaşamlarını başarılı olabilir.